عناوین صفحه
مطالب برگزیده
اخبار برگزیده
میزبانی موکب «ایران امام رضا (ع)» از خانواده بزرگ مدارس امام رضا (ع)
پایگاهی برای اجتماع و نقشآفرینی میدانی نوجوانان
روایتی از مدرسهای به وسعت خیابانهای ایران و حضور دانشآموزان در بلوار خیام مشهد
دانشآموزان ایران؛ حاضر!
شبانگاه است؛ اما خورشید انگار همچنان بیدار است و از پشت گنبد طلایی حرم میتابد و بر سرتاسر مشهد حتی خیابان خیام جنوبی و موکب مدارس امام رضا (ع) تابش میکند؛ موکبی که آرامشش به رنگ خنده دانشآموزان دبستانی و پیشدبستانی است و صلابتش به بلندای فریاد غیرت دانشآموزان دختر و پسر دبیرستانی. صدای رجزها و فریادها، و رقص پرچمها و رنگهای سرخ و سفید و سبز، لحظهای متوقف نمیشوند. اینجا صدای زنگ کلاس درس شنیده میشود و انگار بر تختههای سیاه آسمان، بلند و یکصدا درس «وطن» مشق میشود.
پردههای سبز، سبزتر از بهار
رنگ سبز همه جا دیده میشود؛ به سبزی پرچم حریم آستان قدس رضوی. پلاکاردها و پارچههای سبزرنگ از پیشدبستانی تا دبیرستان دوره دوم، واحد به واحد، نام مدارس امامرضا(ع) را با خطی نستعلیق بر سینه خیابان دوختهاند.
مثل غنچههایی که در بامداد بهار شکفتهاند، مدرسههای این بلوار، دانشآموزان خود را آماده کردهاند. دخترانی با، ردا و حمایل سبز خادمی امام رضا (ع) در موکب مشغول خدمت در غرفه مخصوص کودکان هستند. کودکان را به نقاشی و رنگآمیزی پرچم مقدس ایران دعوت میکنند و در کنار لبخند کودکان، آنها یاد میدهند که چگونه همراه با خدای مهربان حامی وطن باشیم. پسران نوجوانی با حمایل سبز رنگ «خادمالرضا(ع)» نیز، چای آماده میکنند، نظمدهی میکنند و نذورات را توزیع میکنند. با نگاهی عمیق میشود متوجه لبخندهای از ته دلشان شد، خندههایی که با دیدن هر لحظه شلوغتر شدن خیابان و افزایش همصدایی مردم به امید پیروزی سریعتر بر لبهایشان نقش میبندد.
حماسهسازانی بزرگ با قامتهای کوتاه
دهه نودیها و هشتادیهای مدارس امام رضا (ع) با قد کوتاه اما قامت بلندِ غیرتشان با لباسهای رنگارنگ اما با ایمانی یکپارچه و با سنین متفاوت اما با هدف واحد خود؛ اینها همه نشانهای از تداوم حماسهسازی این باغ است که برخی فکر میکردند، دیگر نهالی ندارد. اما نه، همچنان سرسبزی باغ انقلاب و جمهوری اسلامی ایران جاویدان و پایدار خواهد ماند، همچون رنگ سبزی که از پرچم ایران در کنار سپیدی و سرخیاش و «الله» مقدس حک شده بر رویش بر سرتاسر ایران عزیزمان، از خارک تا بندرهای شمال و رشتهکوههای غرب تا گنبد طلایی رنگ شرق پایهدار است. ایران، هنوز زنده است، ایران، هنوز با دختران و پسرانش، پای کار است.
دانشآموزان ایران؛ حاضر!
شبانگاه است؛ اما خورشید انگار همچنان بیدار است و از پشت گنبد طلایی حرم میتابد و بر سرتاسر مشهد حتی خیابان خیام جنوبی و موکب مدارس امام رضا (ع) تابش میکند؛ موکبی که آرامشش به رنگ خنده دانشآموزان دبستانی و پیشدبستانی است و صلابتش به بلندای فریاد غیرت دانشآموزان دختر و پسر دبیرستانی. صدای رجزها و فریادها، و رقص پرچمها و رنگهای سرخ و سفید و سبز، لحظهای متوقف نمیشوند. اینجا صدای زنگ کلاس درس شنیده میشود و انگار بر تختههای سیاه آسمان، بلند و یکصدا درس «وطن» مشق میشود.
پردههای سبز، سبزتر از بهار
رنگ سبز همه جا دیده میشود؛ به سبزی پرچم حریم آستان قدس رضوی. پلاکاردها و پارچههای سبزرنگ از پیشدبستانی تا دبیرستان دوره دوم، واحد به واحد، نام مدارس امامرضا(ع) را با خطی نستعلیق بر سینه خیابان دوختهاند.
مثل غنچههایی که در بامداد بهار شکفتهاند، مدرسههای این بلوار، دانشآموزان خود را آماده کردهاند. دخترانی با، ردا و حمایل سبز خادمی امام رضا (ع) در موکب مشغول خدمت در غرفه مخصوص کودکان هستند. کودکان را به نقاشی و رنگآمیزی پرچم مقدس ایران دعوت میکنند و در کنار لبخند کودکان، آنها یاد میدهند که چگونه همراه با خدای مهربان حامی وطن باشیم. پسران نوجوانی با حمایل سبز رنگ «خادمالرضا(ع)» نیز، چای آماده میکنند، نظمدهی میکنند و نذورات را توزیع میکنند. با نگاهی عمیق میشود متوجه لبخندهای از ته دلشان شد، خندههایی که با دیدن هر لحظه شلوغتر شدن خیابان و افزایش همصدایی مردم به امید پیروزی سریعتر بر لبهایشان نقش میبندد.
حماسهسازانی بزرگ با قامتهای کوتاه
دهه نودیها و هشتادیهای مدارس امام رضا (ع) با قد کوتاه اما قامت بلندِ غیرتشان با لباسهای رنگارنگ اما با ایمانی یکپارچه و با سنین متفاوت اما با هدف واحد خود؛ اینها همه نشانهای از تداوم حماسهسازی این باغ است که برخی فکر میکردند، دیگر نهالی ندارد. اما نه، همچنان سرسبزی باغ انقلاب و جمهوری اسلامی ایران جاویدان و پایدار خواهد ماند، همچون رنگ سبزی که از پرچم ایران در کنار سپیدی و سرخیاش و «الله» مقدس حک شده بر رویش بر سرتاسر ایران عزیزمان، از خارک تا بندرهای شمال و رشتهکوههای غرب تا گنبد طلایی رنگ شرق پایهدار است. ایران، هنوز زنده است، ایران، هنوز با دختران و پسرانش، پای کار است.
10 صفحه آخر







