عناوین صفحه
مطالب برگزیده
اخبار برگزیده
ما را دنبال کنید
آیین خطبه‌خوانی شب شهادت امام رضا (ع) با حضور تولیت آستان قدس رضوی و جمعی از مسئولان و زائران در حرم مطهر برگزار شد؛
لبیک یا امام مهربان ...
همزمان با شب شهادت امام رضا (ع)، حرم مطهر رضوی میزبان آیین خطبه‌خوانی و سوگواری خیل عظیم زائران و مجاورانی بود که از سراسر ایران خود را به بارگاه امام رئوف (ع)، رسانده بودند. این مراسم با سخنرانی آیت‌الله احمد مروی تولیت آستان قدس رضوی و با حضور رئیس مجلس شورای اسلامی، وزرای امور خارجه، میراث فرهنگی و اقتصاد و دارایی، نماینده ولی فقیه در استان خراسان رضوی و امام جمعه مشهد، استاندار خراسان رضوی،علمای برجسته مشهد و حوزه علمیه خراسان، جمعی از مسئولان کشوری و استانی و مدیران ارشد آستان قدس رضوی آغاز و پس از آن فضای حرم مطهر رضوی برای برگزاری آیین خطبه‌خوانی و سوگواری آماده شد؛ آیینی که سبب شد تا یک ایران، در شب شهادت امام رضا(ع) به سوگ بنشیند. خادمان در کنار تولیت آستان قدس رضوی، با شمع‌های روشن در دست، آرام‌آرام به سوی جایگاه‌های خود حرکت می‌کردند. تصویر پرچم ایران با گل‌هایی که عطر بهشت رضوی می‌دادند، نقش بسته بود. دو بیرق بزرگ در دو سوی صحن پیامبر اعظم (ص) بالای سر زائران و مجاوران، نشان از نگاه و ارادت دلدادگان و جان‌فدایان این مرز و بوم، داشت. در سمت باب‌الرضا (ع) شعار «ایران امام رضا (ع)، خون‌خواه و جان‌فدا» و در سمت باب‌الجواد (ع) بیرق «یالثارات‌الحسین (ع)» دیده می‌شد و سرتاسر حرم مطهر رضوی، هرجا که انسانی می‌توانست بایستد تا چشم کار می‌کرد تنهای خسته، اما عاشقی بود که مشغول دلدادگی صاحب این حریم بهشتی بودند و با چشم‌ها و دل‌های محزون، به این درگاه آمده بودند و چشم امید به عنایت سلطان سریر ارتضا (ع)، داشتند.
سید مجید بنی فاطمه، مداح ویژه مراسم خطبه خوانی با هر فرازش، آتش این دل‌ها را که ماه‌هاست سختی جنگ و آتش افروزی شمر زمانه و پلید زادگان جهان، همسایه روز و شب‌شان شده است، شعله‌ورتر می‌کرد. همه یک‌صدا آقای ایران را صدا می‌زدند و لبیک یا امام رضا (ع) سر می‌دادند. مداح با سوزی که در صدا داشت آتش به جان‌های عاشق می‌زد و می‌خواند «از عشق توای جان جهان لبریزم/ زیر قدم تو جان و دل می‌ریزم/ بر تربت من اگر گذارت افتد/ لبیک به لب از لحدم برخیزم»
سید مجید بنی فاطمه، مداح ویژه مراسم خطبه خوانی با هر فرازش، آتش این دل‌ها را که ماه‌هاست سختی جنگ و آتش افروزی شمر زمانه و پلید زادگان جهان، همسایه روز و شب‌شان شده است، شعله‌ورتر می‌کرد. همه یک‌صدا آقای ایران را صدا می‌زدند و لبیک یا امام رضا (ع) سر می‌دادند. مداح با سوزی که در صدا داشت آتش به جان‌های عاشق می‌زد و می‌خواند «از عشق توای جان جهان لبریزم/ زیر قدم تو جان و دل می‌ریزم/ بر تربت من اگر گذارت افتد/ لبیک به لب از لحدم برخیزم»
10 صفحه آخر
