عناوین صفحه
مطالب برگزیده
اخبار برگزیده
ما را دنبال کنید
فعالیت مواکب آستان قدس رضوی همزمان با حضور گسترده زائران پیاده در مسیرهای منتهی به مشهد در روزهای پایانی ماه صفر؛
عاشقان در راه؛ خادمان پای کار
با نزدیک شدن به روزهای پایانی ماه صفر، مسیرهای منتهی به مشهدالرضا (ع) حال‌وهوایی متفاوت پیدا کرده بودند و زائران پیاده از نقاط مختلف خراسان، قدم در راه زیارت حضرت ثامن‌الحجج (ع) گذاشته بودند.
از مسیرهای قوچان، سرخس و نیشابور تا دیگر جاده‌های منتهی به مشهد، کاروان‌های زائران پیاده در حرکت بودند؛ زائرانی که با وجود خستگی و طولانی بودن مسیر، گام‌به‌گام خود را به بارگاه منور رضوی نزدیک می‌کردند. هر یک از این مسیرها، روایتگر بخشی از دلدادگی مردمانی بود که روزهای پایانی ماه صفر را برای تشرف به حرم مطهر امام رضا (ع) انتخاب کرده بودند.
در این ایام، آستان قدس رضوی نیز با برپایی و فعال‌سازی موکب‌های خدمت‌رسان در مسیرهای منتهی به مشهد و حریم حرم مطهر، به استقبال زائران پیاده رفته بود. این مواکب با ارائه خدمات پذیرایی، اسکان، درمانی، بهداشتی، رفاهی و فرهنگی، تلاش کرده بودند بخشی از نیازهای زائران را در طول مسیر تأمین کنند و شرایطی را فراهم آورند تا آنان با آرامش و توان بیشتری مسیر زیارت را ادامه دهند.
در جاده‌های منتهی به مشهد، حضور زائران پیاده جلوه‌ای از فرهنگ دیرینه زیارت و ارادت به امام رئوف (ع) را به تصویر کشیده بود. برخی زائران از شهرها و روستاهای اطراف حرکت خود را آغاز کرده بودند و برخی دیگر پس از پیمودن مسافت‌های طولانی، در ادامه مسیر به کاروان‌های زیارتی پیوسته بودند.در آن روزها، جاده‌های منتهی به مشهد تنها مسیرهای عبور و مرور نبودند؛ هر قدم زائران، بخشی از روایت زیارت را شکل داده بود. زائرانی که خستگی راه را به شوق رسیدن به گنبد طلای رضوی پشت سر گذاشته بودند و خود را برای حضور در حرم مطهر و عرض ارادت به حضرت امام رضا (ع) در سالروز شهادت آن حضرت آماده کرده بودند.
حرکت زائران پیاده از مسیرهای مختلف، در نهایت به یک مقصد مشترک می‌رسید؛ مشهدالرضا (ع) و آستان نورانی امام رئوف (ع). در این روزها، جاده‌ها نیز به بخشی از مسیر زیارت تبدیل شده بودند؛ مسیرهایی که در آنها عشق، دلدادگی و شوق تشرف، گام‌های زائران را تا حرم مطهر همراهی کرده بود.
از مسیرهای قوچان، سرخس و نیشابور تا دیگر جاده‌های منتهی به مشهد، کاروان‌های زائران پیاده در حرکت بودند؛ زائرانی که با وجود خستگی و طولانی بودن مسیر، گام‌به‌گام خود را به بارگاه منور رضوی نزدیک می‌کردند. هر یک از این مسیرها، روایتگر بخشی از دلدادگی مردمانی بود که روزهای پایانی ماه صفر را برای تشرف به حرم مطهر امام رضا (ع) انتخاب کرده بودند.
در این ایام، آستان قدس رضوی نیز با برپایی و فعال‌سازی موکب‌های خدمت‌رسان در مسیرهای منتهی به مشهد و حریم حرم مطهر، به استقبال زائران پیاده رفته بود. این مواکب با ارائه خدمات پذیرایی، اسکان، درمانی، بهداشتی، رفاهی و فرهنگی، تلاش کرده بودند بخشی از نیازهای زائران را در طول مسیر تأمین کنند و شرایطی را فراهم آورند تا آنان با آرامش و توان بیشتری مسیر زیارت را ادامه دهند.
در جاده‌های منتهی به مشهد، حضور زائران پیاده جلوه‌ای از فرهنگ دیرینه زیارت و ارادت به امام رئوف (ع) را به تصویر کشیده بود. برخی زائران از شهرها و روستاهای اطراف حرکت خود را آغاز کرده بودند و برخی دیگر پس از پیمودن مسافت‌های طولانی، در ادامه مسیر به کاروان‌های زیارتی پیوسته بودند.در آن روزها، جاده‌های منتهی به مشهد تنها مسیرهای عبور و مرور نبودند؛ هر قدم زائران، بخشی از روایت زیارت را شکل داده بود. زائرانی که خستگی راه را به شوق رسیدن به گنبد طلای رضوی پشت سر گذاشته بودند و خود را برای حضور در حرم مطهر و عرض ارادت به حضرت امام رضا (ع) در سالروز شهادت آن حضرت آماده کرده بودند.
حرکت زائران پیاده از مسیرهای مختلف، در نهایت به یک مقصد مشترک می‌رسید؛ مشهدالرضا (ع) و آستان نورانی امام رئوف (ع). در این روزها، جاده‌ها نیز به بخشی از مسیر زیارت تبدیل شده بودند؛ مسیرهایی که در آنها عشق، دلدادگی و شوق تشرف، گام‌های زائران را تا حرم مطهر همراهی کرده بود.
10 صفحه آخر
