ماه صفر که به واپسین روزهای خود رسید، مشهد حال‌وهوایی متفاوت پیدا کرد. شهر در سوگ رحلت پیامبر اکرم (ص)، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و شهادت امام رضا (ع) فرو رفته بود و در قلب این سوگ، بارگاه منور رضوی به کانون حضور زائران و عزادارانی تبدیل شده بود که از نقاط مختلف خود را به حرم رسانده بودند. سیاهی پرچم‌ها و پوشش عزاداران، صحن‌ها و رواق‌های حرم را فرا گرفته بود و نوای روضه و مرثیه در فضای بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) طنین می‌انداخت. زائران، در میان ازدحام جمعیت، زیارت و عزاداری را در کنار یکدیگر به جا می‌آوردند و هر گوشه از حرم، تصویری از ارادت و دلدادگی به خاندان پیامبر (ص) را پیش چشم می‌گذاشت.