آیت‌الله احمد مروی در مراسم آزادسازی زندانیان جرائم غیر عمد:
آزادی زندانیان؛ از برکات حضرت رضا (ع) و نذورات مردم است
آنچه امروز برای آزادی جمعی از پدران و مادران معسر زندانی انجام شد، جلوه‌ای از فرهنگ رضوی و سیره اهل‌بیت عصمت و طهارت (ع) در گره‌گشایی از زندگی بندگان خداست. این اقدام ارزشمند و خدمت مبارکی که امروز به آزادی جمعی از زندانیان معسر انجامید، بی‌تردید از برکات وجود نورانی حضرت علی بن موسی‌الرضا (ع) و این مضجع شریف و نورانی است. حضرت امام رضا (ع) زنده و حاضر و ناظرند و بر اعمال و رفتار ما اشراف دارند؛ از این رو، ما نیز وظیفه داریم به اندازه توان و مقدورات خود در مسیر آموزه‌ها و سیره نورانی آن بزرگواران گام برداریم و آنچه را از آنان آموخته‌ایم، در زندگی و رفتار خود به کار بندیم.
سیره اهل‌بیت (ع) این‌گونه نبوده که صرفاً سخن بگویند
چندی پیش در حرم مطهر رضوی، مسئولان سازمان زندانها موضوع حضور جمعی از برادران و خواهران دینی در زندان را به دلیل بدهی و مشکلات مالی مطرح کردند و عنوان شد که با تأمین مبلغی چند میلیارد تومانی می‌توان زمینه آزادی و رهایی آنان را فراهم کرد. همان‌جا در دل خود گفتم اگر حضرت رضا (ع) این موضوع را می‌شنیدند، چه می‌کردند؟ آیا می‌فرمایند از کنار این مسئله بگذرید و کاری نداشته باشید یا اینکه همت به خرج می‌دهند، دست یاری به سوی این بندگان خدا دراز می‌کنند و برای گره‌گشایی از کار آنان اقدام می‌فرمایند؟ اهل‌بیت (ع) نه‌تنها در سخنان و احادیث خود، شیعیان و محبان خویش را به نیکی و احسان دعوت کرده‌اند، بلکه خود در عمل پیشگام این مسیر بوده‌اند؛ سیره اهل‌بیت(ع) این‌گونه نبوده که صرفاً سخن بگویند و دیگران را به نیکی دعوت کنند؛ بلکه سراسر وجود این ذوات مقدسه، تجلی رحمت، برکت، کرامت و احسان به بندگان خدا بوده است.
نذورات و موقوفات، پشتوانه خدمت به نیازمندان
این اتفاق مبارک که امروز به وقوع پیوست، از برکات حضرت علی بن موسی‌الرضا (ع) است و ما در این میان، خود را صاحب این کار نمی‌دانیم؛ آنچه انجام شده، به برکت این وجود نورانی و این مضجع شریف و مقدس است.مردم صاحبان اصلی ثواب این اقدام هستند، مبالغی که از سوی آستان قدس رضوی برای آزادی این عزیزان اختصاص یافته، از اموال و سرمایه‌های همین مردم است؛ از نذوراتی که مردم مؤمن و ارادتمند به حرم مطهر رضوی اهدا می‌کنند و از موقوفاتی که برای دستگاه حضرت رضا (ع) وقف کرده‌اند.
بخشی از همین نذورات و موقوفات در مسیرهای خیر، خدمت به مردم، گره‌گشایی از مشکلات و دستگیری از نیازمندان هزینه می‌شود؛ بنابراین همه کسانی که در این نذورات و موقوفات سهمی دارند، در این کار خیر و خداپسندانه نیز سهیم‌اند و در ثواب آن شریک خواهند بود. حتی اگر صاحبان نذورات و موقوفات از این اقدام بی‌خبر باشند و ندانند که بخشی از مال، نذر یا وقف آنان در چنین مسیری هزینه شده است، خداوند متعال در پرونده اعمال آنان ثبت خواهد کرد که آنچه را در راه حضرت رضا (ع) نذر یا وقف کردند، در مسیری به کار گرفته شد که به آزادی و گره‌گشایی از زندگی بندگان خدا انجامید.
همه داشته‌های ما امانت‌های الهی است
خدمت به مردم، دستگیری از نیازمندان، رفع گرفتاری‌ها و گره‌گشایی از زندگی بندگان خدا، همواره در سیره بزرگان دین و اولیای الهی جایگاهی ویژه داشته است؛ انسان باید بداند آنچه در اختیار اوست، حقیقتاً ملک شخصی و مستقل او نیست. مال و ثروت، مقام و جایگاه، اعتبار اجتماعی، آبرو، نفوذ کلمه و هر توانایی و امکانی که در اختیار ما قرار گرفته، همه نعمت‌های خداوند متعال است. هیچ‌کس چیزی را از خودش ندارد؛ همه‌چیز از ناحیه خداوند است و به امانت در اختیار ما قرار گرفته است. اگر خداوند متعال ثروتی به شما عطا کرده است، آن را در راه خدا مصرف کنید؛ اگر آبرو و اعتبار اجتماعی به شما داده است، آن را در مسیر گره‌گشایی از کار مردم به کار بگیرید و اگر نفوذ کلمه و جایگاهی به شما بخشیده است، از آن برای دستگیری از بندگان خدا استفاده کنید. این سرمایه‌ها امانت‌های الهی در دست انسان است. یکی از بهترین راه‌های شکرگزاری این نعمت‌ها آن است که آنها را وسیله‌ای برای خدمت به مردم و گشودن گره از زندگی آنان قرار دهیم.
سیره اهل‌بیت (ع) این‌گونه نبوده که صرفاً سخن بگویند
چندی پیش در حرم مطهر رضوی، مسئولان سازمان زندانها موضوع حضور جمعی از برادران و خواهران دینی در زندان را به دلیل بدهی و مشکلات مالی مطرح کردند و عنوان شد که با تأمین مبلغی چند میلیارد تومانی می‌توان زمینه آزادی و رهایی آنان را فراهم کرد. همان‌جا در دل خود گفتم اگر حضرت رضا (ع) این موضوع را می‌شنیدند، چه می‌کردند؟ آیا می‌فرمایند از کنار این مسئله بگذرید و کاری نداشته باشید یا اینکه همت به خرج می‌دهند، دست یاری به سوی این بندگان خدا دراز می‌کنند و برای گره‌گشایی از کار آنان اقدام می‌فرمایند؟ اهل‌بیت (ع) نه‌تنها در سخنان و احادیث خود، شیعیان و محبان خویش را به نیکی و احسان دعوت کرده‌اند، بلکه خود در عمل پیشگام این مسیر بوده‌اند؛ سیره اهل‌بیت(ع) این‌گونه نبوده که صرفاً سخن بگویند و دیگران را به نیکی دعوت کنند؛ بلکه سراسر وجود این ذوات مقدسه، تجلی رحمت، برکت، کرامت و احسان به بندگان خدا بوده است.
نذورات و موقوفات، پشتوانه خدمت به نیازمندان
این اتفاق مبارک که امروز به وقوع پیوست، از برکات حضرت علی بن موسی‌الرضا (ع) است و ما در این میان، خود را صاحب این کار نمی‌دانیم؛ آنچه انجام شده، به برکت این وجود نورانی و این مضجع شریف و مقدس است.مردم صاحبان اصلی ثواب این اقدام هستند، مبالغی که از سوی آستان قدس رضوی برای آزادی این عزیزان اختصاص یافته، از اموال و سرمایه‌های همین مردم است؛ از نذوراتی که مردم مؤمن و ارادتمند به حرم مطهر رضوی اهدا می‌کنند و از موقوفاتی که برای دستگاه حضرت رضا (ع) وقف کرده‌اند.
بخشی از همین نذورات و موقوفات در مسیرهای خیر، خدمت به مردم، گره‌گشایی از مشکلات و دستگیری از نیازمندان هزینه می‌شود؛ بنابراین همه کسانی که در این نذورات و موقوفات سهمی دارند، در این کار خیر و خداپسندانه نیز سهیم‌اند و در ثواب آن شریک خواهند بود. حتی اگر صاحبان نذورات و موقوفات از این اقدام بی‌خبر باشند و ندانند که بخشی از مال، نذر یا وقف آنان در چنین مسیری هزینه شده است، خداوند متعال در پرونده اعمال آنان ثبت خواهد کرد که آنچه را در راه حضرت رضا (ع) نذر یا وقف کردند، در مسیری به کار گرفته شد که به آزادی و گره‌گشایی از زندگی بندگان خدا انجامید.
همه داشته‌های ما امانت‌های الهی است
خدمت به مردم، دستگیری از نیازمندان، رفع گرفتاری‌ها و گره‌گشایی از زندگی بندگان خدا، همواره در سیره بزرگان دین و اولیای الهی جایگاهی ویژه داشته است؛ انسان باید بداند آنچه در اختیار اوست، حقیقتاً ملک شخصی و مستقل او نیست. مال و ثروت، مقام و جایگاه، اعتبار اجتماعی، آبرو، نفوذ کلمه و هر توانایی و امکانی که در اختیار ما قرار گرفته، همه نعمت‌های خداوند متعال است. هیچ‌کس چیزی را از خودش ندارد؛ همه‌چیز از ناحیه خداوند است و به امانت در اختیار ما قرار گرفته است. اگر خداوند متعال ثروتی به شما عطا کرده است، آن را در راه خدا مصرف کنید؛ اگر آبرو و اعتبار اجتماعی به شما داده است، آن را در مسیر گره‌گشایی از کار مردم به کار بگیرید و اگر نفوذ کلمه و جایگاهی به شما بخشیده است، از آن برای دستگیری از بندگان خدا استفاده کنید. این سرمایه‌ها امانت‌های الهی در دست انسان است. یکی از بهترین راه‌های شکرگزاری این نعمت‌ها آن است که آنها را وسیله‌ای برای خدمت به مردم و گشودن گره از زندگی آنان قرار دهیم.