هم‌زمان با دهه نخست ماه محرم، حرم مطهر رضوی بار دیگر به کانون تجلی وحدت ملی و همدلی عاشقان اهل‌بیت (ع) از سراسر ایران اسلامی تبدیل شد. «حسینیه حرم» در این ایام میزبان هیئت‌ها و کاروان‌های عزاداری از استان‌ها و شهرهای مختلف کشور بود؛ از شهرستان‌های مختلف خراسان رضوی گرفته تا عزادارانی از مازندران، همدان، یزد، زنجان، اردبیل، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، گیلان، گلستان، سمنان، قم، اصفهان، فارس، کرمان، کرمانشاه، لرستان، خوزستان، سیستان و بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، مرکزی، قزوین، البرز و تهران که با آیین‌ها، نغمه‌ها، گویش‌ها و سنت‌های بومی خود در جوار بارگاه نورانی حضرت رضا (ع) به سوگواری سید و سالار شهیدان پرداختند. در این گردهمایی بزرگ، هر هیئت بخشی از میراث فرهنگی و آیینی سرزمین خود را به نمایش گذاشت؛ «حسینیه حرم» در دهه نخست محرم تنها محل برگزاری مراسم عزاداری نبود؛ بلکه به میعادگاهی برای نمایش همبستگی ملی، انتقال میراث عاشورایی به نسل‌های آینده و پیوند عمیق فرهنگ ایرانی با نهضت حسینی تبدیل شد. در این محفل نورانی، لهجه‌ها و گویش‌های گوناگون، مرزهای جغرافیایی را درنوردیدند و همگان در نوای واحد «یا حسین (ع)» هم‌صدا شدند؛ تصویری ماندگار از وحدت، هویت و دلدادگی ملتی که عشق به سیدالشهدا (ع) را محور همدلی و همبستگی خود قرار داده است.