همزمان با شام عاشورای حسینی، آیین سنتی شام غریبان با حضور خادمان و زائران در بارگاه منور رضوی برگزار شد؛
تجلی اشکها و شمعها در حرم امام مهربانیها
روایت غربت عاشورا در سایهسار بارگاه رضوی
با ورود دسته خادمان به صحن انقلاب اسلامی، فضای حرم رنگ و بوی شام غریبان کربلا به خود گرفت. نور شمعها در کنار مرثیهسرایی و نوحهخوانی، صحنهای از همدلی و دلدادگی را رقم زده بود؛ گویی روایت غربت اهلبیت (ع) بار دیگر در ذهن و دل عزاداران جان میگرفت. در میان زمزمههای سوگواران، خاطره استقامت حضرت زینب کبری و جمله جاودانه «ما رأیتُ إلا جمیلاً» در کنار مظلومیت کودکان، زنان و کاروان اسیران کربلا تداعی میشد. اشکهای زائران، بازتابی از اندوهی بود که قرنهاست در دل شیعیان زنده مانده و هر سال در شام عاشورا تازه میشود.
همنوایی خادمان و زائران در شب اشک و دعا
زنان و مردان، کودکان و نوجوانان، سالمندان و جوانان از نقاط مختلف کشور خود را به حرم امام رضا (ع) رسانده بودند تا در این آیین معنوی شرکت کنند. هر شمعی که در صحن انقلاب اسلامی روشن میشد، نشانی از نذر، دعا و ارادت به ساحت سیدالشهدا (ع) بود و هر زمزمه «یا حسین (ع)» و «یا ابوالفضل (ع)»، دلهای عزاداران را به دشت نینوا پیوند میداد. محل اصلی برگزاری مراسم، ایوان طلای صحن انقلاب اسلامی بود و خادمان در حدفاصل ایوان ساعت تا پنجره فولاد مستقر شدند. بهمنظور بهرهمندی بیشتر زائران از این مراسم، ۷۵ درصد فضای صحن به حضور زائران و مجاوران اختصاص یافت و ۲۵ درصد نیز در اختیار خادمان قرار گرفت تا آیین سنتی شام غریبان با نظم و شکوه بیشتری برگزار شود.
شمعهایی که پیام امید را روشن نگه داشتند
در میان انبوه شمعهای روشن، بسیاری از زائران با دستانی رو به آسمان، حاجات خود را زمزمه میکردند.
اگرچه شب شام غریبان، شب سوگ و ماتم اهلبیت (ع) است، اما در دل این اندوه، امید نیز جریان داشت؛ امید به گشایش، آرامش و ظهور حضرت ولیعصر (عج).
بسیاری از حاضران، تعجیل در فرج امام زمان(عج) را مهمترین دعای خود میدانستند و باور داشتند که با ظهور منجی عالم بشریت، رنج و اندوه از جهان رخت برخواهد بست.
پیوند خدمت، ارادت و انتظار
آیین شام غریبان در حرم مطهر رضوی، تنها یک مراسم سوگواری نبود؛ بلکه جلوهای از پیوند عمیق خدمت، ارادت و انتظار به شمار میرفت. حضور خادمان در کنار زائران، روشنایی هزاران شمع و نوای مرثیه، فضایی سرشار از معنویت و همدلی آفرید و بار دیگر نشان داد که حرم مطهر امام رضا (ع) در شبهای سوگواری اهلبیت (ع)، مأمن دلهای عاشق و پناهگاه شیفتگان خاندان عصمت و طهارت (ع) است. شام غریبان امسال نیز با حضور پرشور خادمان و زائران، برگ دیگری از دفتر ارادت عاشقان اهلبیت (ع) را در بارگاه منور رضوی رقم زد؛ شبی که در آن، نور شمعها، اشکهای عاشقان و زمزمه نام امام حسین (ع)، تصویری ماندگار از عشق، وفاداری و امید را در حافظه حرم مطهر رضوی ثبت کرد.
با ورود دسته خادمان به صحن انقلاب اسلامی، فضای حرم رنگ و بوی شام غریبان کربلا به خود گرفت. نور شمعها در کنار مرثیهسرایی و نوحهخوانی، صحنهای از همدلی و دلدادگی را رقم زده بود؛ گویی روایت غربت اهلبیت (ع) بار دیگر در ذهن و دل عزاداران جان میگرفت. در میان زمزمههای سوگواران، خاطره استقامت حضرت زینب کبری و جمله جاودانه «ما رأیتُ إلا جمیلاً» در کنار مظلومیت کودکان، زنان و کاروان اسیران کربلا تداعی میشد. اشکهای زائران، بازتابی از اندوهی بود که قرنهاست در دل شیعیان زنده مانده و هر سال در شام عاشورا تازه میشود.
همنوایی خادمان و زائران در شب اشک و دعا
زنان و مردان، کودکان و نوجوانان، سالمندان و جوانان از نقاط مختلف کشور خود را به حرم امام رضا (ع) رسانده بودند تا در این آیین معنوی شرکت کنند. هر شمعی که در صحن انقلاب اسلامی روشن میشد، نشانی از نذر، دعا و ارادت به ساحت سیدالشهدا (ع) بود و هر زمزمه «یا حسین (ع)» و «یا ابوالفضل (ع)»، دلهای عزاداران را به دشت نینوا پیوند میداد. محل اصلی برگزاری مراسم، ایوان طلای صحن انقلاب اسلامی بود و خادمان در حدفاصل ایوان ساعت تا پنجره فولاد مستقر شدند. بهمنظور بهرهمندی بیشتر زائران از این مراسم، ۷۵ درصد فضای صحن به حضور زائران و مجاوران اختصاص یافت و ۲۵ درصد نیز در اختیار خادمان قرار گرفت تا آیین سنتی شام غریبان با نظم و شکوه بیشتری برگزار شود.
شمعهایی که پیام امید را روشن نگه داشتند
در میان انبوه شمعهای روشن، بسیاری از زائران با دستانی رو به آسمان، حاجات خود را زمزمه میکردند.
اگرچه شب شام غریبان، شب سوگ و ماتم اهلبیت (ع) است، اما در دل این اندوه، امید نیز جریان داشت؛ امید به گشایش، آرامش و ظهور حضرت ولیعصر (عج).
بسیاری از حاضران، تعجیل در فرج امام زمان(عج) را مهمترین دعای خود میدانستند و باور داشتند که با ظهور منجی عالم بشریت، رنج و اندوه از جهان رخت برخواهد بست.
پیوند خدمت، ارادت و انتظار
آیین شام غریبان در حرم مطهر رضوی، تنها یک مراسم سوگواری نبود؛ بلکه جلوهای از پیوند عمیق خدمت، ارادت و انتظار به شمار میرفت. حضور خادمان در کنار زائران، روشنایی هزاران شمع و نوای مرثیه، فضایی سرشار از معنویت و همدلی آفرید و بار دیگر نشان داد که حرم مطهر امام رضا (ع) در شبهای سوگواری اهلبیت (ع)، مأمن دلهای عاشق و پناهگاه شیفتگان خاندان عصمت و طهارت (ع) است. شام غریبان امسال نیز با حضور پرشور خادمان و زائران، برگ دیگری از دفتر ارادت عاشقان اهلبیت (ع) را در بارگاه منور رضوی رقم زد؛ شبی که در آن، نور شمعها، اشکهای عاشقان و زمزمه نام امام حسین (ع)، تصویری ماندگار از عشق، وفاداری و امید را در حافظه حرم مطهر رضوی ثبت کرد.