شب و روز عاشورای حسینی حرم مطهر رضوی، حال‌وهوایی دیگر داشت، شبی که اشک، روضه، یاد شهدا و نوای سوزناک مداحی درهم آمیخت و فضای حرم را به صحن‌های از دلدادگی عاشورایی، بدل کرد. در میان انبوه عزاداران حرم رضوی، حس فقدان و دلتنگی به‌وضوح دیده می‌شد. جای خالی برخی چهره‌ها، به‌ویژه رهبرشهید، دلاوران ناو دنا و بچه‌های مدرسه میناب و فرماندهانی که نامشان با مقاومت و ایستادگی گره‌خورده است، در حرم به‌خوبی حس می‌شد. صحن‌های حرم مطهر رضوی، در ظهر عاشورای ۱۴۰۵ نه فقط یک صحن، که تجلی‌گاهِ تاریخ بود، جایی که «عاشورای سال ۶۱» در حرم مطهر رضوی، امتداد یافته بود. باد، میان کتیبه‌های سیاهپوشِ صحن می‌چرخید و کلامِ اباعبدالله (ع) را در گوشِ جانِ زائران زمزمه می‌کرد «مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَه». این کتیبه‌ها آن روز تنها نمادِ سوگواری نبودند بلکه منشورِ ایستادگیِ ملتی بودند که «چشم امید» به مسیرِ سرخِ حسین (ع) داشت.
 

اقامه نماز جماعت باشکوه ظهر عاشورا
همزمان با اذان ظهر عاشورا، تمامی هیئات، زائران و مجاوران برنامه‌های سوگواری را متوقف کرده و برای اقامه نماز شتافتند. هیئات مذهبی با این اقدام نشان دادند که هدف اصلی عزاداری، رسیدن به کمال بندگی و زنده نگه داشتن شعائر الهی است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته، تمهیدات گسترده‌ای برای میزبانی از خیل عظیم نمازگزاران اندیشیده شده بود. علاوه بر صحن‌های مرکزی و پیرامونی، رواق‌ها و شبستان‌ها، بیش از ۳۵ نقطه در داخل حرم و مسیرهای ورودی، فرش‌بندی و آماده‌سازی شده بود. همچنین با هماهنگی دستگاه های اجرایی خیابان‌های منتهی به حرم از جمله خیابان شیرازی محدوده چهارراه شهدا، میدان طبرسی، خیابان نواب صفوی تقاطع شارستان و خیابان امام رضا (ع) محدوده چهارراه دانش تا حرم مطهر نیز شاهد تشکیل صفوف طولانی نمازگزارانی بود که در هوایی گرم اما با دل‌هایی سرشار از ایمان، سجده نماز به درگاه معبود را به‌جا آوردند. در این محفل سرشار از معنویت، نماز ظهر و عصر روز عاشورا به امامت آیت‌الله سید احمد علم‌الهدی، نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی و امام جمعه مشهد مقدس اقامه شد.
 
چشمانی اشکبار و دل‌هایی لبریز از محبت
ظهر عاشورا در حرمِ امام رضا (ع) به پایان نرسید، بلکه از آن صحنِ نورانی، به تمامِ خانه‌ها و قلب‌های زائران، چون مشعلی برای روشنایی مسیرِ آینده انتقال یافت. پس از نماز، زائران حرم مطهر رضوی با قرائت زیارت عاشورا به ساحت مقدس سالار شهیدان عرض ارادت کرده و دل‌های خود را راهی صحن و سرای حرم مطهر سید الشهدا (ع) در کربلای مُعلا کردند. در مراسم قرائت زیارت عاشورا، عزاداران حسینی در فضایی سرشار از حزن و معنویت و با چشمانی اشکبار و دل‌هایی لبریز از محبت اهل‌بیت (ع)، فرازهای زیارت عاشورا را به صورت دسته‌جمعی با نوای ذاکران آل‌الله، زمزمه کردند. همزمان با تکرار لعن بر دشمنان اهل‌بیت (ع) و سلام بر امام حسین (ع) و یاران باوفایش، نوای «اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد» در فضای رواق طنین‌انداز شد و حال و هوایی معنوی و تأثیرگذار را رقم زد. اشک‌های جاری بر گونه‌های زائران، زمزمه‌های عاشقانه در رثای شهدای کربلا و انعکاس نوای زیارت عاشورا در جوار مضجع نورانی حضرت رضا (ع) جلوه‌ای از عشق و ارادت عزاداران حسینی با ساحت نورانی سید و سالار شهیدان به نمایش گذاشت.
 
اجتماع بزرگ و پرشکوه « عاشوراییان»
همزمان با روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی اجتماع بزرگ «عاشوراییان» در حرم مطهر رضوی برگزار شد. این رویداد در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه سوم و چهارم تیرماه مصادف با تاسوعا و عاشورای حسینی از ساعت ۱۲:۱۰ در رواق بزرگ امام خمینی (ره) میزبان خیل عزاداران حسینی بود که با شرکت در اجتماع بزرگ عاشوراییان و عزاداری پرشور و پر سوز و گداز خود، شهادت مظلومانه سید و سالار شهیدان، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) را به محضر ولی نعمتشان حضرت علی بن موسی الرضا (ع) تسلیت گفتند. در اجتماع باشکوهِ امسال که بعد از اقامه نماز جماعت ظهر عاشورا در رواق امام خمینی (ره) برگزار شد، ذاکران دل‌سوخته اهل بیت (ع)، محمد صالحی‌پور و مرتضی اسلامی‌نژاد با نوحه‌سرایی و ذکر مصیبت حزین و پر سوز و گداز خود دل‌های عزاداران را میهمان دشت نینوا کردند. این مرثیه‌سرایان گاهی از تنهایی پسر فاطمه در برابر سپاه دشمن می‌خواندند و گاهی مرثیه خوان اطفال بی‌پناه حسین بن علی (ع) در عصر عاشورا بودند و یک بار هم به یاد رشادت‌های سقای تنهای دشت کربلا ندای «یا اباالفضل» سر دادند. در این اجتماع پر شور حاضران با سردادن ندای «لبیک یا حسین» بار دیگر به ندای «هل من ناصر ینصرنی» آن امام غریب، لبیک گفتند و با آرمان‌های مکتب حسینی تجدید بیعت کردند.