حرم مطهر رضوی هر سال با فرارسیدن ماه محرم، جلوه‌ای از عشق و ارادت به حضرت سیدالشهدا (ع) را به نمایش می‌گذارد؛ اما محرم ۱۴۰۵ با برگزاری ویژه‌برنامه «حسینیه ایران» رنگ‌وبویی متفاوت داشت. این برنامه که با الهام از فضای معنوی حسینیه امام خمینی (ره) طراحی و اجرا شد، بستری برای تعمیق پیوند خادمان، زائران و مجاوران با فرهنگ عاشورا و تجدید میثاق با آرمان‌های نهضت حسینی فراهم کرد. همزمان با نخستین ماه محرم پس از فقدان رهبر شهید انقلاب، آستان قدس رضوی با برپایی «حسینیه ایران» در مدرسه تاریخی دودرب، فضایی معنوی و صمیمی را برای عزاداری خادمان حرم مطهر رضوی ایجاد کرد. این ویژه‌برنامه از دومین روز ماه محرم به مدت ۱۳ روز، تا سومین روز شهادت حضرت امام حسین (ع)، هر صبح میزبان خادمان، خادمیاران، زائران و مجاورانی بود که در فضایی ساده و آکنده از معنویت، به سوگواری سالار شهیدان می‌پرداختند. یکی از جلوه‌های شاخص این برنامه، حضور خادمان و خادمیاران کشیک‌های هشت‌گانه حرم مطهر رضوی در قالب دسته عزای «هیئت مذهبی عالم آل‌محمد (ص)» بود. این آیین از باب الکاظم (ع) در صحن پیامبر اعظم (ص) آغاز می‌شد؛ آیینی که با تلاوت آیاتی از قرآن کریم، قرائت صلوات خاصه حضرت رضا (ع) و عرض ارادت به ساحت نورانی امام هشتم (ع) همراه بود. دسته عزاداری سپس با نوای ذکرهای حسینی و مرثیه‌سرایی، مسیر خود را تا صحن جمهوری اسلامی ادامه می‌داد. حضور خادمان با لباس خدمت در کنار زائران، تصویری باشکوه از همدلی و ارادت به خاندان عصمت و طهارت (ع) خلق می‌کرد و حال‌وهوایی معنوی و کم‌نظیر به فضای حرم مطهر رضوی می‌بخشید. پس از ورود خادمان به مدرسه دودرب، مراسم با مرثیه‌سرایی و نوحه‌خوانی مداحان اهل‌بیت (ع) ادامه می‌یافت و سخنران برنامه با تبیین ابعاد معرفتی و تاریخی نهضت عاشورا، پیام‌ها و درس‌های ماندگار قیام حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را برای عزاداران تشریح می‌کرد. طراحان «حسینیه ایران» کوشیدند با الهام از سادگی، صمیمیت و معنویت مجالس حسینیه امام خمینی (ره)، فضایی بی‌آلایش و سرشار از اخلاص را در مدرسه تاریخی دودرب بازآفرینی کنند؛ فضایی که زمینه حضور یکدلانه خادمان و زائران را در سوگواری سیدالشهدا (ع) فراهم ساخت. «حسینیه ایران» در محرم ۱۴۰۵ تنها یک آیین عزاداری نبود، بلکه جلوه‌ای از وحدت، همدلی و خدمت عاشقانه به ساحت اهل‌بیت (ع) به شمار می‌رفت؛ محفلی که در آن خادم و زائر، پیر و جوان، دوشادوش یکدیگر در مکتب عاشورا حضور یافتند و بار دیگر با آرمان‌های حضرت اباعبدالله الحسین (ع) تجدید عهد کردند.