آیینی با قدمت بیش از سه قرن، امسال نیز با شکوه و معنویتی خاص در بارگاه حضرت علی ابن موسی الرضا (ع) برگزار شد؛
«صلا»؛ آغاز سوگواری حسینی در حرم رضوی
طنین صلای عزای حضرت اباعبدالله الحسین(ع) از گلدستههای حرم
«صلا» در لغت به معنای فراخوان و دعوت کردن است. صبح سهشنبه ۲۶ خردادماه، هنگامی که نخستین پرتوهای خورشید بر صحنهای حرم میتابید، نوای نوحهخوانی و صلای عزای حضرت اباعبدالله الحسین (ع) از ماذنهها و گلدستههای بارگاه ملکوتی رضوی طنینانداز شد. خادمان و مداحان اهلبیت (ع) با قرائت اشعار و مراثی جانسوز در رثای سیدالشهدا(ع)، زائران مضجع شریف رضوی را به حضور در مجالس سوگواری دعوت کردند. اندکاندک صدای «یا حسین یا حسین (ع)» در فضای حرم اوج گرفت. انعکاس این نوا در میان صحنهای وسیع و رواقهای نورانی، حال و هوایی متفاوت به آستان مقدس بخشیده بود.
زمزمه مرثیهها در فضای حرم میپیچید و دلهای زائران را به صحرای کربلا و روزهای پرحماسه عاشورا میبرد. اشک بر چشمان بسیاری از حاضران نشسته بود و هرکس به شیوه خود با کاروان اندوه اهلبیت (ع) همراه میشد. در میان آن فضای آکنده از معنویت و اندوه، یاد سخن گهربار صاحب این بارگاه نورانی، حضرت علیبنموسیالرضا (ع)، بیش از همیشه در دلها طنین میانداخت، آنجا که خطاب به ریان بن شبیب فرمودند «ای پسر شبیب، اگر بر چیزی گریه میکنی، بر حسینبنعلی (ع) گریه کن...» و در ادامه فرمودند «اگر دوست داری در درجات بلند بهشت با ما باشی، در اندوه ما اندوهگین و در شادی ما شاد باش».
فراخوانی برای پیوستن همه دلهای مشتاق به کاروان عزاداران
گویی آیین «صلا» نیز پژواکی از همین دعوت آسمانی بود، دعوتی برای همدلی با اندوه خاندان عصمت و طهارت (ع) و زنده نگه داشتن یاد بزرگترین حماسه تاریخ اسلام. رسمی که در روزگاران گذشته، پیش از آنکه رسانههای امروزی وجود داشته باشند، مردم را از آغاز ایام عزاداری آگاه میکرد و آنان را به حضور در مجالس سوگ فرا میخواند. در ادامه این آیین، گروهی از خادمان رضوی پس از عبور از صحنهای مختلف حرم مطهر، بر فراز ۱۴ گلدسته آستان مقدس مستقر شدند. آنان با همخوانی ابیات جانسوز محتشم کاشانی و دیگر مراثی عاشورایی، یاد و نام امام حسین (ع) و یاران وفادارش را گرامی داشتند. صدای آنان از بلندای گلدستهها در سراسر حرم میپیچید و فضایی سرشار از حزن، معرفت و دلدادگی میآفرید. بدینگونه، با طنین این آیین کهن در نخستین صبح محرم، حرم مطهر رضوی رسماً وارد روزهای عزاداری شد؛ روزهایی که پرچمهای سیاه عزا بر فراز گلدستهها و صحنها برافراشته میشوند و این آستان مقدس مأمن دلهای داغدار حسین (ع) است. آیین «صلا» بار دیگر پیام جاودانه عاشورا را در فضای حرم رضوی طنینانداز کرد و فراخوانی بود برای همه دلهای مشتاق تا به کاروان عزاداران اباعبدالله الحسین (ع) بپیوندند و در سوگ آن امام مظلوم شریک شوند.
«صلا» در لغت به معنای فراخوان و دعوت کردن است. صبح سهشنبه ۲۶ خردادماه، هنگامی که نخستین پرتوهای خورشید بر صحنهای حرم میتابید، نوای نوحهخوانی و صلای عزای حضرت اباعبدالله الحسین (ع) از ماذنهها و گلدستههای بارگاه ملکوتی رضوی طنینانداز شد. خادمان و مداحان اهلبیت (ع) با قرائت اشعار و مراثی جانسوز در رثای سیدالشهدا(ع)، زائران مضجع شریف رضوی را به حضور در مجالس سوگواری دعوت کردند. اندکاندک صدای «یا حسین یا حسین (ع)» در فضای حرم اوج گرفت. انعکاس این نوا در میان صحنهای وسیع و رواقهای نورانی، حال و هوایی متفاوت به آستان مقدس بخشیده بود.
زمزمه مرثیهها در فضای حرم میپیچید و دلهای زائران را به صحرای کربلا و روزهای پرحماسه عاشورا میبرد. اشک بر چشمان بسیاری از حاضران نشسته بود و هرکس به شیوه خود با کاروان اندوه اهلبیت (ع) همراه میشد. در میان آن فضای آکنده از معنویت و اندوه، یاد سخن گهربار صاحب این بارگاه نورانی، حضرت علیبنموسیالرضا (ع)، بیش از همیشه در دلها طنین میانداخت، آنجا که خطاب به ریان بن شبیب فرمودند «ای پسر شبیب، اگر بر چیزی گریه میکنی، بر حسینبنعلی (ع) گریه کن...» و در ادامه فرمودند «اگر دوست داری در درجات بلند بهشت با ما باشی، در اندوه ما اندوهگین و در شادی ما شاد باش».
فراخوانی برای پیوستن همه دلهای مشتاق به کاروان عزاداران
گویی آیین «صلا» نیز پژواکی از همین دعوت آسمانی بود، دعوتی برای همدلی با اندوه خاندان عصمت و طهارت (ع) و زنده نگه داشتن یاد بزرگترین حماسه تاریخ اسلام. رسمی که در روزگاران گذشته، پیش از آنکه رسانههای امروزی وجود داشته باشند، مردم را از آغاز ایام عزاداری آگاه میکرد و آنان را به حضور در مجالس سوگ فرا میخواند. در ادامه این آیین، گروهی از خادمان رضوی پس از عبور از صحنهای مختلف حرم مطهر، بر فراز ۱۴ گلدسته آستان مقدس مستقر شدند. آنان با همخوانی ابیات جانسوز محتشم کاشانی و دیگر مراثی عاشورایی، یاد و نام امام حسین (ع) و یاران وفادارش را گرامی داشتند. صدای آنان از بلندای گلدستهها در سراسر حرم میپیچید و فضایی سرشار از حزن، معرفت و دلدادگی میآفرید. بدینگونه، با طنین این آیین کهن در نخستین صبح محرم، حرم مطهر رضوی رسماً وارد روزهای عزاداری شد؛ روزهایی که پرچمهای سیاه عزا بر فراز گلدستهها و صحنها برافراشته میشوند و این آستان مقدس مأمن دلهای داغدار حسین (ع) است. آیین «صلا» بار دیگر پیام جاودانه عاشورا را در فضای حرم رضوی طنینانداز کرد و فراخوانی بود برای همه دلهای مشتاق تا به کاروان عزاداران اباعبدالله الحسین (ع) بپیوندند و در سوگ آن امام مظلوم شریک شوند.