سپیده‌دم نخستین روز ماه محرم ۱۴۰۵ که بر آسمان مشهد سایه افکند، حرم مطهر رضوی حال و هوایی دیگر به خود گرفت. نسیم خنک صبحگاهی در صحن‌های آستان قدس می‌وزید و نور کم‌جان خورشید، آرام‌آرام بر کاشی‌های فیروزه‌ای و گنبد زرین بارگاه منور امام رضا (ع) می‌تابید. زائران و مجاوران از ساعات اولیه بامداد خود را به حرم رسانده بودند؛ برخی در سکوت به گنبد طلایی چشم دوخته بودند و برخی دیگر زمزمه‌کنان دعا می‌خواندند. گویی همه در انتظار شنیدن ندایی بودند که قرن‌هاست با آغاز ماه محرم از این بارگاه ملکوتی طنین‌انداز می‌شود؛ ندایی که خبر از فرارسیدن موسم سوگواری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) می‌دهد. در چنین فضایی، آیین سنتی «صلا» که قدمتی بیش از سه قرن دارد، امسال نیز همچون سال‌های گذشته با شکوه و معنویتی خاص برگزار شد. آیینی که نه‌تنها بخشی از میراث مذهبی و فرهنگی آستان قدس رضوی به شمار می‌رود، بلکه برای بسیاری از دلدادگان اهل‌بیت (ع)، نشانه رسمی آغاز روزهای عزاداری محرم است.