برپایی مدرسه دارالعلم در سال ۱۴۰۴ در مسیر هدایت دینی و اخلاقی با حضور نخبگان حوزوی
محفلی برای فراگیری؛ مرکزی برای بحثوتبادلنظر
از ۲۰۰ نفر از فضلا و اساتید حوزه علمیه خراسان برگزار شد که شامل برادران و خواهران بودند. اساتید فقه و اصول، علوم عقلی و همچنین اساتید حوزه علوم قرآنی از جمله شرکتکنندگان در رویداد زمستانی دارالعلم بودند. در این دوره از اساتیدی از مشهد، قم، حوزه اصفهان و دیگر مراکز علمی و حتی دانشگاهها دعوت به عمل آمد و نتایج بهدستآمده نشان میدهد استقبال داوطلبان هر سال رو به افزایش است.
درک عمیقتر مسائل روز
در مدرسه زمستانه با اتکا به تجارب ارزشمند قبل و با هدف پوشش جامعتر حوزههای دانش، مدارس علمی دارالعلم توسعه یافت و در کنار مدارس تخصصی پیشین، مدارس جدیدی با محوریت موضوعات نوظهور و مورد نیاز جامعه علمی شکل گرفت. این امر، نه تنها تعداد پذیرفتهشدگان را به سطوح مطلوب رساند، بلکه تنوع مخاطبان و عمق مباحث را نیز ارتقاء بخشید. حضور اساتید برجسته حوزوی و دانشگاهی، فضایی علمی و پویا را فراهم آورد تا طلاب و پژوهشگران بتوانند با بهرهگیری از دانشروز و آموزههای اصیل دینی، به درک عمیقتری از مسائل روز دست یابند. کارگاههایی با موضوعاتی نظیر هوشمصنوعی، فضای مجازی و تبلیغ دینی، برگزاری گعدههای علمی در شبها، سخنرانیهای فرهنگی و جهاد تبیین، پخش پادکست بیانات رهبر شهید انقلاب اسلامی و برنامههای رفاهی همچون اردو، استخر و پایش سلامت ازجمله کلاسها و برنامههای جانبی این مدرسه بود.
تربیت نسل آینده
تعریف ساختار دقیق مدیریتی، بهرهگیری از بستر فضای مجازی برای حضور گستردهتر مخاطبان و همچنین بهرهمندی از ظرفیت مراکز تخصصی ازجمله تفاوتهای این دوره نسبت به سالهای گذشته و دورههای پیشین بود. دارالعلم در سال ۱۴۰۴، گامی استوار در مسیر تبدیل شدن به قطب علمی و دومین حوزه شیعی در عرصه تولید علم برداشت. با تداوم این روند و با حمایتهای بیدریغ، انتظار میرود این مدرسه تابستانه در سالهای آتی نیز شاهد رشد و بالندگی روزافزون بوده و نقش خود را در تربیت نسل آینده علمای تمدنساز در جهان اسلام، بیش از پیش ایفا نماید.
تربیت دانشمندان نخبه و اجتهادی در مدرسه عالی فقاهت
با توجه به میراثعظیم معارفاهلبیت (ع) به ویژه آموزههای رضوی، گنجینه فقه شیعی، پیشینه تاریخی ارزشمند خطهخراسان در تربیت مجتهدان و متخصصان علومدینی و با عنایت به فرمایش رهبر شهید انقلاباسلامی مبنی بر شکلگیری حوزههای تمدنساز و فقهای متخصص در اجتهاد، تاسیس یک حوزه علمیه تخصصی ضروری به نظر میرسید. برایناساس مدرسهعالی فقاهتعالمآلمحمد (ع) به عنوان یکی از موسسات حوزوی وابسته به سازمان علمی و فرهنگی آستان قدس رضوی و با هدف تربیت دانشمندان نخبه و اجتهادی در زمینه فقه اسلامی در مدرسه تاریخی خیراتخان تاسیس شد. مدرسه عالی فقاهت، برخلاف مکان تاریخیاش، همیشه روشهای نوینی را برای تدریس در نظر گرفته است. این مدرسه از همان آغاز به کار به تربیت نخبگان علمی و استعدادهای درخشان حوزههای علمیه پرداخت، در این راستا، در سال ۱۴۰۴ فعالیتهایی را بهطور مستمر و جدی ادامه داد، از جمله اینکه این مدرسه فعالیتهای فقهی_اجتماعی را بر اساسِ ۹ حلقه در دستور کار قرار داد، این فعالیتهای ۹ حلقهای عبارت بودند از «فقه نظام بينالملل»، »فقه نظام سياست و حكمرانی»، «فقه نظام تعليم و تربيت»، «فقه نظام وقف»، «فقه نظام جزا»، «فقه نظام اقتصاد»، «فقه نظام اموال و عقود»، «فقه نظام خانواده» و «فقه الاجتماع».
از دیگر فعالیتهای این مدرسه در سال ۱۴۰۴، برگزاری۵۳ نشست و همایش علمی بود. همایشهایی نظیر بایستهها و روشهای وقفنامهخوانی، موضوعشناسی تربیتجنسی در خانواده، نشست تخصصی روشمطالعه و فهم روایات سیاسی، آشنایی با نظام رسمی تعلیم و تربیت کشور، نوآوریهای آیتالله شهید سید مصطفی خمینی در نظریه ولایت فقیه، تحلیل فضیلت محوری از دیدگاه اسلام و حقوق بشر، فقه سیاست خارجی و روابط بینالملل، بررسی حق آزادی عقیده با تأکید بر آزادی مناسک از دیدگاه اسلام. همچنین نشستهای علمی تخصصی بیشماری نظیر راهبردهای پژوهش در فقه خانواده با تاکید بر موضوع جایگاه خانواده در جهان معاصر، کرامت ذاتی انسانی، نسل چهارم حقوق بشر و بازخوانی کرامت انسانی در پرتو آموزههای رضوی، بررسی و گفتگو در مورد جدیدترین رخدادهای بینالمللی از منظر حقوق بینالملل، گزارشی از حکمرانی خانواده در ایران؛ نقاط قوت و ضعف، حوزه و حکمرانی، آشنایی با شیوه تدوین و انتشار مقالات بینالمللی ISI-Scopus، چالشهای فقهی قراردادهای بانکی به همت مدرسه عالی فقاهت برگزار شد. این مدرسه در سال ۱۴۰۴، با ۱۰ موسسه علمی از قبیل دفتر تبلیغات، دانشگاه باقرالعلوم، دانشگاه رضوی، حوزه علمیه خراسان، موسسهآموزشعالیامامرضا (ع)، دانشگاه عالی دفاع، موسسهعالیحکمرانی شهید بهشتی (ره)، دانشگاه وزارت امور خارجه، پژوهشگاه فقه نظام و مرکز تحقیقات اسلامی مجلس همکاری کرد.
درک عمیقتر مسائل روز
در مدرسه زمستانه با اتکا به تجارب ارزشمند قبل و با هدف پوشش جامعتر حوزههای دانش، مدارس علمی دارالعلم توسعه یافت و در کنار مدارس تخصصی پیشین، مدارس جدیدی با محوریت موضوعات نوظهور و مورد نیاز جامعه علمی شکل گرفت. این امر، نه تنها تعداد پذیرفتهشدگان را به سطوح مطلوب رساند، بلکه تنوع مخاطبان و عمق مباحث را نیز ارتقاء بخشید. حضور اساتید برجسته حوزوی و دانشگاهی، فضایی علمی و پویا را فراهم آورد تا طلاب و پژوهشگران بتوانند با بهرهگیری از دانشروز و آموزههای اصیل دینی، به درک عمیقتری از مسائل روز دست یابند. کارگاههایی با موضوعاتی نظیر هوشمصنوعی، فضای مجازی و تبلیغ دینی، برگزاری گعدههای علمی در شبها، سخنرانیهای فرهنگی و جهاد تبیین، پخش پادکست بیانات رهبر شهید انقلاب اسلامی و برنامههای رفاهی همچون اردو، استخر و پایش سلامت ازجمله کلاسها و برنامههای جانبی این مدرسه بود.
تربیت نسل آینده
تعریف ساختار دقیق مدیریتی، بهرهگیری از بستر فضای مجازی برای حضور گستردهتر مخاطبان و همچنین بهرهمندی از ظرفیت مراکز تخصصی ازجمله تفاوتهای این دوره نسبت به سالهای گذشته و دورههای پیشین بود. دارالعلم در سال ۱۴۰۴، گامی استوار در مسیر تبدیل شدن به قطب علمی و دومین حوزه شیعی در عرصه تولید علم برداشت. با تداوم این روند و با حمایتهای بیدریغ، انتظار میرود این مدرسه تابستانه در سالهای آتی نیز شاهد رشد و بالندگی روزافزون بوده و نقش خود را در تربیت نسل آینده علمای تمدنساز در جهان اسلام، بیش از پیش ایفا نماید.
تربیت دانشمندان نخبه و اجتهادی در مدرسه عالی فقاهت
با توجه به میراثعظیم معارفاهلبیت (ع) به ویژه آموزههای رضوی، گنجینه فقه شیعی، پیشینه تاریخی ارزشمند خطهخراسان در تربیت مجتهدان و متخصصان علومدینی و با عنایت به فرمایش رهبر شهید انقلاباسلامی مبنی بر شکلگیری حوزههای تمدنساز و فقهای متخصص در اجتهاد، تاسیس یک حوزه علمیه تخصصی ضروری به نظر میرسید. برایناساس مدرسهعالی فقاهتعالمآلمحمد (ع) به عنوان یکی از موسسات حوزوی وابسته به سازمان علمی و فرهنگی آستان قدس رضوی و با هدف تربیت دانشمندان نخبه و اجتهادی در زمینه فقه اسلامی در مدرسه تاریخی خیراتخان تاسیس شد. مدرسه عالی فقاهت، برخلاف مکان تاریخیاش، همیشه روشهای نوینی را برای تدریس در نظر گرفته است. این مدرسه از همان آغاز به کار به تربیت نخبگان علمی و استعدادهای درخشان حوزههای علمیه پرداخت، در این راستا، در سال ۱۴۰۴ فعالیتهایی را بهطور مستمر و جدی ادامه داد، از جمله اینکه این مدرسه فعالیتهای فقهی_اجتماعی را بر اساسِ ۹ حلقه در دستور کار قرار داد، این فعالیتهای ۹ حلقهای عبارت بودند از «فقه نظام بينالملل»، »فقه نظام سياست و حكمرانی»، «فقه نظام تعليم و تربيت»، «فقه نظام وقف»، «فقه نظام جزا»، «فقه نظام اقتصاد»، «فقه نظام اموال و عقود»، «فقه نظام خانواده» و «فقه الاجتماع».
از دیگر فعالیتهای این مدرسه در سال ۱۴۰۴، برگزاری۵۳ نشست و همایش علمی بود. همایشهایی نظیر بایستهها و روشهای وقفنامهخوانی، موضوعشناسی تربیتجنسی در خانواده، نشست تخصصی روشمطالعه و فهم روایات سیاسی، آشنایی با نظام رسمی تعلیم و تربیت کشور، نوآوریهای آیتالله شهید سید مصطفی خمینی در نظریه ولایت فقیه، تحلیل فضیلت محوری از دیدگاه اسلام و حقوق بشر، فقه سیاست خارجی و روابط بینالملل، بررسی حق آزادی عقیده با تأکید بر آزادی مناسک از دیدگاه اسلام. همچنین نشستهای علمی تخصصی بیشماری نظیر راهبردهای پژوهش در فقه خانواده با تاکید بر موضوع جایگاه خانواده در جهان معاصر، کرامت ذاتی انسانی، نسل چهارم حقوق بشر و بازخوانی کرامت انسانی در پرتو آموزههای رضوی، بررسی و گفتگو در مورد جدیدترین رخدادهای بینالمللی از منظر حقوق بینالملل، گزارشی از حکمرانی خانواده در ایران؛ نقاط قوت و ضعف، حوزه و حکمرانی، آشنایی با شیوه تدوین و انتشار مقالات بینالمللی ISI-Scopus، چالشهای فقهی قراردادهای بانکی به همت مدرسه عالی فقاهت برگزار شد. این مدرسه در سال ۱۴۰۴، با ۱۰ موسسه علمی از قبیل دفتر تبلیغات، دانشگاه باقرالعلوم، دانشگاه رضوی، حوزه علمیه خراسان، موسسهآموزشعالیامامرضا (ع)، دانشگاه عالی دفاع، موسسهعالیحکمرانی شهید بهشتی (ره)، دانشگاه وزارت امور خارجه، پژوهشگاه فقه نظام و مرکز تحقیقات اسلامی مجلس همکاری کرد.