روند ساخت رواق زیرسطحی امام‌حسین (ع) که یکی از مهم‌ترین طرح‌های توسعه زیرسطحی در حرم مطهر و از بزرگ‌ترین پروژه‌های عمرانی این مکان‌مقدس است، از سال ۱۴۰۱ آغاز شد و با بهره‌گیری از دانش مهندسی‌نوین و ملاحظات معماری‌اسلامی در سال ۱۴۰۴ نیز به پیشرفت‌فیزیکی خود ادامه داد تا فضای وسیعی را در لایه‌های زیرین برای استقرار، نیایش و زیارت زائران فراهم کند. این پروژه در روزهای پایانی سال ۱۴۰۴ پیشرفتی حدود ۸۸ درصدی داشت و با اجرای طبقه منفی یک آن، همه رواق‌های زیارتی زیرسطحی پیرامون مضجع‌شریف امام‌رئوف (ع) از طریق این پروژه به هم متصل می‌شوند. این پروژه بزرگ ۴۳ هزار مترمربعی از سمت شمال به رواق حضرت‌معصومه (س) واقع در قسمت تحتانی رواق دارالولایه و از شرق به رواق دارالمرحمه واقع در قسمت تحتانی رواق امام‌خمینی (ره)، متصل می‌شود و ساخت آن در ۳ طبقه اصلی همکف، منفی یک، منفی دو و دو نیم‌طبقه در طبقات منفی یک و همکف، تعریف شده است.در این پروژه، ۱۰ هزار مترمربع رواق زیارتی سرپوشیده برای استقرار زائران ایجاد می‌شود که ۳ هزار مترمربع از این مساحت در قسمت زیرین مسجدجامع گوهرشاد، حدود ۵ هزار مترمربع از آن در قسمت زیرین بست شیخ‌بهایی (ره) و بقیه آن در ضلع غربی پروژه در مکانی که پیشتر کتابخانه، سرویس‌های بهداشتی و انبار فرش وجود داشت، قرار می‌گیرد.