بیش‌از هزارودویست‌واندی سال است که حرم‌مطهر امام‌رئوف، حضرت اباالحسن‌الرضا (ع) پناه و ملجأ همه درماندگان زائر و مجاوری است که چشم به‌سوی خراسان رضا (ع) دارند، بارگاهی که در هر عصر و دوره‌ای، عده‌ای به فراخور ارادتشان، خشتی بر آن نهاده و به شیوه‌ای، آذینش کرده‌اند. از دوره صفویه که شاید بتوان آن را دوره آغاز توسعه مجموعه عظیم حرم منور رضوی دانست تا دوره‌های افشاریه، قاجاریه و در هر عصری، در زمینه ساخت و توسعه این بارگاه مقدس با ایجاد صحن‌ها، بست‌ها و رواق‌ها اقداماتی به عمل آمد، اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، روند توسعه حرم مطهر با سرعتی دوچندان، پیگیری شد. آستان‌مقدس حضرت‌رضا (ع) که به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بناهای تاریخی و مذهبی در جهان اسلام مطرح است، سالانه پذیرای میلیون‌ها زائر و مجاوری است که برای زیارت مضجع‌شریف امام‌هشتم (ع) به این بارگاه‌مطهر مشرف می‌شوند. ازاین‌رو هرساله نیازمند گسترش فضا و مرمت فضاهای قدیمی و مستهلک است. سازمان عمران و نگهداری حرم مطهر رضوی در سالیان متمادی، باهمت نیروی انسانی متعهد و کارآمد به طراحی و ساخت بست‌ها، صحن‌ها، رواق‌ها و فضاهای زیارتی و خدماتی جدید در بارگاه‌مطهر امام‌هشتم (ع) اقدام کرده، به‌گونه‌ای که به‌غیراز دو صحن انقلاب‌اسلامی و آزادی و چند رواق که پیش از پیروزی انقلاب‌اسلامی ایران در این بارگاه مقدس وجود داشته‌اند، تمامی صحن‌ها و رواق‌های جدید و بسیاری از فضاهای زیارتی و خدماتی در بارگاه‌ملکوتی امام‌رضا (ع)، پس از پیروزی انقلاب‌اسلامی‌ایران ساخته شده‌اند، چنان‌که حرم‌مطهر حضرت ثامن‌الحجج (ع) که پیش از انقلاب حدود ۱۲۰ هزار مترمربع وسعت داشت، اکنون به حدود یک میلیون مترمربع فضای باز و سرپوشیده رسیده و از افزایش حدود ۱۰ برابری برخوردار است.