تلاش «دانشگاه علوم اسلامی رضوی» برای تحقق مأموریت تمدنی اسلامی
پایگاهی برای بازتعریف «تبلیغ دین» در دنیای معاصر
دانشگاه علوم اسلامی رضوی، بهعنوان یکی از مراکز علمی وابسته به آستان قدس رضوی، طی چهار دهه گذشته جایگاه ویژهای در تلفیق سنتهای حوزوی و رویکردهای دانشگاهی به دست آورده است.این مرکز علمی نه تنها در حوزه آموزش علوم اسلامی و تربیت نیروهای متخصص نقشآفرینی کرده، بلکه امروز با نگاهی تمدنی و بینالمللی، مأموریت تازهای در عرصه تبلیغ دین برای جهان اسلام بر دوش گرفته است. تأسیس مرکز تخصصی تبلیغ، راهاندازی رشته «تبلیغ و ارتباطات دینی» و حرکت به سمت پژوهشهای کاربردی، گویای این است که دانشگاه علوم اسلامی رضوی خود را صرفاً یک نهاد آموزشی نمیداند، بلکه پایگاهی برای تحقق مأموریت تمدنی اسلام و بازتعریف تبلیغ دینی در دنیای معاصر است.
از مدارس میرزا جعفر و خیراتخان تا دانشگاهی تمدنی
ریشههای دانشگاه علوم اسلامی رضوی به دو مدرسه علمیه قدیمی در مشهد، یعنی «مدرسه میرزا جعفر» و «مدرسه خیراتخان» بازمیگردد. این دو مدرسه از دیرباز کانونی برای تربیت طلاب و گسترش علوم دینی در جوار حرم مطهر رضوی بودهاند. در سال ۱۳۶۳، با تدبیر تولیت وقت آستان قدس رضوی، این دو مرکز در قالب دانشگاه علوم اسلامی رضوی تجمیع شدند تا الگویی تازه از یک مرکز آموزشی شکل گیرد؛ الگویی که هم به سنتهای عمیق حوزوی وفادار باشد و هم از ظرفیتهای آموزش دانشگاهی بهره گیرد. از همان آغاز، هدف این دانشگاه تنها آموزش متون فقهی و اصولی نبود؛ بلکه قرار بود نهادی باشد برای پرورش اندیشه دینی متناسب با نیازهای روز و پاسخگویی به مسائل نوپدید جامعه اسلامی. همین نگاه، سبب شد دانشگاه علوم اسلامی رضوی به مرور در مسیر فعالیتهای پژوهشی و ارتباطی نیز گام بردارد و امروز خود را یک دانشگاه صرفاً محلی نبیند، بلکه با چشماندازی جهانی تعریف کند.
نگاه بینالمللی در تبلیغ دین؛ تأسیس مرکز تخصصی تبلیغ
یکی از مهمترین تحولات اخیر در دانشگاه علوم اسلامی رضوی، تأسیس «مرکز تخصصی تبلیغ دین» است. در واقع این مرکز مأموریتی فراتر از تبلیغ سنتی دارد، از آنجائی که مبلغ دین باید دین را بهخوبی شناخته باشد و این شناخت جز با تلاش و پشتکار به دست نمیآید، صرفاً خواندن فقه و اصول کافی نیست؛ تبلیغ دین به برنامهریزی و مهارت نیاز دارد. هدف از ایجاد این مرکز، فراهم کردن بستری برای تربیت مبلغان بینالمللی است که بتوانند در سطحی فراتر از مرزهای ایران، معارف اسلامی را معرفی کنند. در واقع، دانشگاه رضوی بهخوبی دریافته که تبلیغ امروز نیازمند زبان مشترک، آشنایی
از مدارس میرزا جعفر و خیراتخان تا دانشگاهی تمدنی
ریشههای دانشگاه علوم اسلامی رضوی به دو مدرسه علمیه قدیمی در مشهد، یعنی «مدرسه میرزا جعفر» و «مدرسه خیراتخان» بازمیگردد. این دو مدرسه از دیرباز کانونی برای تربیت طلاب و گسترش علوم دینی در جوار حرم مطهر رضوی بودهاند. در سال ۱۳۶۳، با تدبیر تولیت وقت آستان قدس رضوی، این دو مرکز در قالب دانشگاه علوم اسلامی رضوی تجمیع شدند تا الگویی تازه از یک مرکز آموزشی شکل گیرد؛ الگویی که هم به سنتهای عمیق حوزوی وفادار باشد و هم از ظرفیتهای آموزش دانشگاهی بهره گیرد. از همان آغاز، هدف این دانشگاه تنها آموزش متون فقهی و اصولی نبود؛ بلکه قرار بود نهادی باشد برای پرورش اندیشه دینی متناسب با نیازهای روز و پاسخگویی به مسائل نوپدید جامعه اسلامی. همین نگاه، سبب شد دانشگاه علوم اسلامی رضوی به مرور در مسیر فعالیتهای پژوهشی و ارتباطی نیز گام بردارد و امروز خود را یک دانشگاه صرفاً محلی نبیند، بلکه با چشماندازی جهانی تعریف کند.
نگاه بینالمللی در تبلیغ دین؛ تأسیس مرکز تخصصی تبلیغ
یکی از مهمترین تحولات اخیر در دانشگاه علوم اسلامی رضوی، تأسیس «مرکز تخصصی تبلیغ دین» است. در واقع این مرکز مأموریتی فراتر از تبلیغ سنتی دارد، از آنجائی که مبلغ دین باید دین را بهخوبی شناخته باشد و این شناخت جز با تلاش و پشتکار به دست نمیآید، صرفاً خواندن فقه و اصول کافی نیست؛ تبلیغ دین به برنامهریزی و مهارت نیاز دارد. هدف از ایجاد این مرکز، فراهم کردن بستری برای تربیت مبلغان بینالمللی است که بتوانند در سطحی فراتر از مرزهای ایران، معارف اسلامی را معرفی کنند. در واقع، دانشگاه رضوی بهخوبی دریافته که تبلیغ امروز نیازمند زبان مشترک، آشنایی