صحن قدس حرم مطهر رضوی، جایی در نزدیکی بارگاه منور حضرت شمس‌الشموس چند سالی است که با تدابیر صورت گرفته و در چارچوب سیاست جدید آستان قدس رضوی برای واگذاری فعالیت‌های فرهنگی به تشکل‌های مردمی و هیئت‌های مذهبی و در مسیر تبلیغ و ترویج عرض ارادت اقوام مختلف ایرانی و غیرایرانی به ساحت مقدس ائمه‌اطهار، شکل و شمایل دیگری گرفته است. اینجا دیگر فقط یک صحن معمولی نیست، یک حسینیه است؛ «حسینیه حرم»، از تپنده‌ترین نقاط حرم مطهر امام رضا (ع) در روزهای سوگواری و مناسبت‌های مختلف میزبان انبوه جمعیت زائران می‌شود. اینجا ارادت و اشک، زبان مشترک همه اقوام و ملیت‌هاست؛ از خوزستان تا خراسان، از بلوچستان تا گیلان، از پاکستان و افغانستان تا زائرانی از هند و حتی اروپا، همه می‌آیند تا در فضای ملکوتی صحن قدس، ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت (ع) ابراز کنند. حسینیه حرم فقط محلی برای عزاداری نیست؛ نماد وحدت، عشق و هویت دینی ایرانیان است. در سایه گنبد طلایی، هر قوم و قبیله‌ای خود را بخشی از تاریخ می‌بیند. اینجا اشک‌ها به زبان‌های گوناگون جاری می‌شوند اما پیام همه‌شان یکی است: وفاداری به ائمه و حسین (ع) .