گردش ایام که به خزان می‌رسید، برف، یخبندان و سوز و سرمای شدید، زائران را گرفتار می‌کرد. شدت و حدّت برودت هوا در زمستان خیلی بیشتر از زمانه ما بود و زوّار مجبور بودند با آن دست و پنجه نرم کنند. اما همه حریف این سختی نمی‌شدند، چون نه پولی برای خرید کفش و کلاه داشتند و نه لباس گرمی که به تن کنند. این شرایط، نیک‌اندیشان زیادی را واداشت تا با اختصاص موقوفاتی در این حوزه، تحمل دشواری این شرایط سخت را برای زائران حرم رضوی سهل‌تر کنند.

موقوفاتی برای تامین پوشاک

تأمین پوشاک زائران هم در کنار فراهم کردن اسکان و هزینه خورد و خوراک و رفت و برگشت و البته تأمین امنیت، از جمله نیازهای اولیه زائران بود که مسئولان آستان قدس رضوی باید به آن توجه می‌کردند.

در سده‌های قبل، واقفان بسیاری به یاری این آستان آمدند و با وقف بخشی از دارایی خود توانستند قسمتی از احتیاج‌های زوّار را در این حوزه رفع کنند. عواید حاصل از این موقوفات یا برای تهیه پوستین و کفش و کلاه و پیراهن زائر و یا پرداخت وجه معادل هزینه می‌شد. موقوفه‌های ابوالفضل حسینی، حسین‌خان نظام‌الدوله، لطیف شاه‌حسینی، میرزا سعیدخان، سردار محمد علم‌خان، علی‌اکبر اصفهانی، مهدی قلی‌بیگ، علی‌اکبر تحویل‌دار، ولی محمد، عبدالله مستوفی و میرعلی مردان‌خان از جمله مواردی است که مطابق نیّت واقفان، از عواید آن برای تهیه پوستین و کفش زائران استفاده می‌شده است.