پیش از سال ۱۳۰۳ قمری، مبتلایان به جذام که برای شفا جستن و کسب روزی به مشهد میآمدند، چون جایی برای ماندن نداشتند، در اطراف حرم مطهر و داخل شهر پراکنده بودند. از اینرو، میرزا عبدالوهاب آصفالدوله شیرازی، حاکم وقت خراسان و متولیباشی آستان قدس رضوی (۱۳۰۱-۱۳۰۳ قمری) جذامیان را جمعآوری و آنان را در بخشی از زمینهای شادکن از موقوفات آستان قدس رضوی به نام قلعه محرابخان جای داد.
ماجرای جذامیخانه آستان قدس رضوی چیست؟
اسناد مکتوب موجود در آرشیو مدیریت اسناد و مطبوعات آستان قدس رضوی، تاریخچه جذامیخانه این آستان مقدس را روایت میکند.
محتوای بیشتر این اسناد مربوط به هزینههای صرفشده توسط آستان قدس رضوی در تأمین مواد غذایی، پوشاک، سوخت، حقوق و مواجب کارکنان جذامیخانه، پرداخت مستمری به جذامیان، هزینههای تدفین آنها، تعمیر جذامیخانه و مکاتبات این آستان ملکوتی با سایر مراکز کشور درباره پذیرش، نگهداری و درمان این بیماران است.